Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Πότε πρέπει να ανησυχούμε; (Μέρος 3ο)



            Στα δύο πρώτα μέρη αυτού του άρθρου μιλήσαμε για τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού. Από το 5ο έτος και μετά αρχίζει η σχολική προετοιμασία. Από αυτή την ηλικία και καλό είναι να γίνει έλεγχος για Σχολική φοβία, ΔΕΠ-Υ, Δυσλεξία, Δυσγραφία, Δυσπραξία, Δυσαναγνωσία, Δυσαριθμισία, Προβλήματα μνήμης, Οπτικοκινητικού συντονισμού, Αντίληψης χώρου και εννοιών (αφηρημένων και αντικειμενικών) και Ακουστικής ανάλυσης. Από την ηλικία των 5 ετών έως αυτή των 10 ετών οι ανησυχίες μας αλληλεπικαλύπτονται, οπότε θα αναφερθούν όλες μαζί σε μία μεγάλη λίστα. Πότε πρέπει να ανησυχούμε, λοιπόν; 

Μετά το 5ο έτος έως το 10ο έτος:

  •  Παρατηρούνται μαθησιακές δυσκολίες, δυσκολία αποκωδικοποίησης

  • Παρατηρούνται ψυχοσωματικές διαταραχές, κατάθλιψη, απόσυρση κλπ

  • Παρουσιάζει εναντιωματική συμπεριφορά ή άλλες διαταραχές διαγωγής
  • Δεν έχει επίγνωση του κινδύνου
  • Δεν αντιλαμβάνεται σενάρια κινδύνου και τρόπους επίλυσης τους
  • Υπάρχει χαμηλή αυτοπεποίθηση
  • Δεν μπορεί να ερμηνεύσει πληροφορίες από το περιβάλλον και να καταλήξει σε συμπεράσματα
  • Δεν μπορεί να κάνει συνειρμούς και να συνδέει νέες πληροφορίες
  • Δεν μπορεί να συγκρίνει καταστάσεις, ιδέες και αποδόσεις
  • Φαίνεται να έχει κενά μνήμης
  • Δεν μπορεί να αιτιολογήσει μια δράση, δική του ή ξένη, επειδή δεν αντιλαμβάνεται αίτιο-αποτέλεσμα
  • Δεν μπορεί να αναλύσει θετικά και αρνητικά
  • Εκφοβίζεται ή εκφοβίζει
  • Απομονώνεται από τους συνομηλίκους του ή/και τους υπόλοιπους
  • Έχει άγχος όταν βρίσκεται ανάμεσα σε κόσμο
  • Εμφανίζει μεγάλη ανασφάλεια και χαμηλή αυτοπεποίθηση
  • Έχει περιορισμένα ενδιαφέροντα που επηρεάζουν την λειτουργικότητα της καθημερινότητας του και της οικογενείας του 
  • Δεν μπορεί να αυτοδιαχειριστεί, να αυτορυθμιστεί
  • Έχει εμμονές και στερεοτυπίες
  • Δεν ρυθμίζει καλά την κοινωνικότητα του
  • Δεν έχει φίλους
  • Δεν μπορεί να παίξει αποτελεσματικά με άλλα παιδιά
  • Δεν αντιλαμβάνεται τα σήματα έναρξης για να κάνει κοινωνικές ενάρξεις
  • Μιλάει μόνο του, χωρίς συνομιλητή
  • Χρησιμοποιεί μόνο ομιλία, σχεδόν χωρίς εξωλεκτική επικοινωνία
  • Δεν έχουν συνοχή όσα λέει, δεν παραμένει, δεν επιλέγει σωστά το θέμα
  • Έχει πρόβλημα στην οργάνωση της ομιλίας του
  • Έχει πρόβλημα οπτικοκινητικού συντονισμού
  • Έχει πρόβλημα κίνησης στον χώρο
  • Παρατηρούνται μεγάλες διαφορές μεταξύ λεκτικού και πρακτικού σκορ σε τεστ απόδοσης και νόησης
  • Δεν μπορεί να προβλέψει κοινωνικές αντιδράσεις, δεν ξέρει πότε «μπλέκει»
  • Δεν μπορεί να επιλύσει συγκρουσιακές καταστάσεις, μπορεί να είναι βίαιο
  • Δεν συγχρονίζεται με το συναίσθημα των άλλων, μπορεί να φαίνεται απαθή
  • Δεν αντιλαμβάνεται και δεν χρησιμοποιεί κατάλληλα το χιούμορ
  • Φοβάται να ζητήσει πράγματα και να εκφράσει επιθυμίες

ΠΗΓΗ: Ανάπτυξη Checklist©  Δρ. Δημήτρης Δημητρίου-Παπαβασιλείου MD PhD

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου